سردار ساٿُ ڏيِئي وڃجان ڏُکئي سفر ۾

اے میرے سردار﴿ صلی اللہ تعالی علیہ وآلہ وسلم﴾میرا ساته دینا اس مشکل سفر میں،

جنهن وقت لاشُ ڪانڌي لاهي وَڃن قَََبَرَ ۾

جس وقت میرے لاش کو،اٹهانے والے،قبر میں اتار کر جائیں،

سَڪرات ۾ به سائين پهريان ليئو ٿو پائين

سکرات کے وقت بهی آپ ﴿سب سے﴾پهلے ﴿همیں﴾دیکهنے آتے هیں،

مِٺڙا مَزار تائين نوڪَرُ هُجَئي نَظَرَ ۾

اے میرے میٹهے آقا،﴿بس﴾ یه نوکر بهی مزار تک آپ کی نظر میں رهے،

مِٽَ مَائِٽَ مون مَٽِيندا خود لوڙه به لَٽيندا

میرے عزیز و اقارب ﴿میرے پاس سے﴾ گذریں گے اور میرے لاش کو ‍‍‌خود دفن کریں گے،

سُڏڪا ڀَري سَٽِيندا آخر اَڪيلي گَھر ۾

هچکیان بهر کر آخرکار اکیلے گهر﴿قبر﴾ میں ڈالیں گے

آئي ڏُکي گَھڙي آ لَڄپالَ اڄ لَڙي آ

آج مشکل کی گهڑی آئی هے،او لجپال﴿تهوڑی دیر کیلئے﴾میری طرف آنا

ٻيڙي ٻُڏي کڙي آ بَدڪار جي بَحرَ ۾

﴿مجه﴾ بدکار کی کشتی سمندر میں ڈوبنے کے قریب کهڑی ہے

مَکڻُو فقير مُنهنجو تو رِيءَ حبيب هوندو؟

میرا مکهنا فقیر﴿مکهنو فقیر/شاعر﴾﴿کیا اس وقت ﴾آپ کے بغیر﴿اکیلا﴾هوگا اے میرے حبیب؟

آقا غلام تنهنجو آ فقير هِنَ فِڪرَ ۾
اے میرے آقا،آپ کا غلام اور فقیر اسی فکر میں هے