بخت جگایا اے اپنا بنایا اے
میرے تے آقا نے کرم کمایا اے

دیو مُبارکباد سیو میری گل بن گئ اے
دیو مُبارکباد سیو میری گل بن گئ اے

ویزا مدینے دا مینوں وی آیا
مینوں وی در تے آقا بُلایا
سُنی گئ میری فریاد
سیو میری گل بن گئ اے

ہر پاسے ویکھو ہالہ اے نور دا
دسدا پیا اے روضہ حُضورؐ دا
مِلی اے مینوں وی مُراد
سیو میری گل بن گئ اے

صفت و ثناء میں جدوں دی کرنا
نعتِ رسول میں جدوں دی پڑھنا
دُکھاں توں ہویا میں آزاد
سیو میری گل بن گئ اے

سارے زمانے توں بُھل بھُلا کے
پنجتن دے بوہے تے آ کے
آیا غُلامی دا سواد
سیو میری گل بن گئ اے

لگدا ای نہیں سی دل کلے آں
میں وی فاروقیؔ ہن طیبہ نوں چَلاں
سوہنے نے کیتا مینوں یاد
سیو میری گل بن گئ اے