حلیمہ مینوں نال رکھ لے
حلیمہ مینوں نال رکھ لے

صاف کراں گی میں بکریاں دا واڑا
تیریاں بکریاں نوں پاواں گی میں چارہ

جتھے جتھے چلیں گی توں اوتھے اوتھے جاواں گی
نس کے بازاروں تیرا سودا وی لیاواں گی

تیرا کم کراں گی میں سارا
حلیمہ مینوں نال رکھ لے

چُلہا تیرا بالاں گی تے روٹیاں پکاواں گی
آمنہ دے چن دا میں جھولا وی جُھلاواں گی

بس کراں گی میں سوہنے دا نظارہ
حلیمہ مینوں نال رکھ لے

تیری اینہاں بکریاں دا دُدھ وی میں چووَاں گی
پانڈھے وی میں مانجاں گی تے کپڑے وی دھوواں گی

تیرا لیپاں گی میں کَکھاں والا ٹارہ
حلیمہ مینوں نال رکھ لے

جے توں پاویں کُجھ کہویں اُف وی نہیں کراں گی
تیرے کَھر جیواں گی میں تیرے کَھر مراں گی

مل جائے مینوں بخشش دا سہارا
حلیمہ مینوں نال رکھ لے

مِنتاں وی کردی تے ترلے وی پاواں گی
رکھ لے حلیمہ تیری نوکری میں کراں گی

مَنِیں واسطہ نہ لاویں مینوں لارا
حلیمہ مینوں نال رکھ لے

حلیمہ تیری کُلی سی اے کَکھاں دی
آگیا اے سوہنا تے اے ہو گئی اے لَکھاں دی

تیری گود وِچ اللہ دا پیارا
حلیمہ مینوں نال رکھ لے

حافظ یونسؔ بڑا شان حلیمہ دا
جیندھے کَھر کھیڈے پَیا والی یتیماں دا

ساڈا ایس بِن ہونا نہیں گُزارا
حلیمہ مینوں نال رکھ لے