اے موت ٹھہر جا میں مدینے تے جا لواں
سُتا ہویا نصیب میں اپنا جگا لواں

محبوبؐ دا اوہ گُنبدِ خضریٰ تے ویکھ لاں
سرکار دی گلی دے نظارے تے پا لواں

لگے نیں مصطفےٰؐ دے قدم جِس زمین تے
اک واری اوس خاک نوں سینے تے لا لواں

سُنیا اے ہر غریب دی سُندے اوہ زاریاں
میں وی تے اپنے غم دی کہانی سُنا لواں

جی بھر کے رو لواں درِ اقدس دے سامنے
اکھیاں نوں گفتگو دا قرینہ سکھا لواں

آ وے جے فیر موت تے آوے ہزار وار
اعظمؔ جے زندگی دی ایہہ حسرت مٹا لواں